Читаем "Русская Ганза". Жизнь Немецкого подворья в Новгороде, 1346–1521 годы. полностью

Unssenn grut willighenn denst myt abedinghe alles gudenn. Ersame vorsichtighenn woll unssenn heren, wy voeghenn juer alykkenn wysheytt to wettenn, dat wy in an datto Antonio breff geschycket hebben, dar wy dan etlyck(e) gebrecke bomaldenn, dat wy dan in borordenn van des vorkopes halvenn Jochem Warmbeches, dat he sick tho Dorpte vor antwort hefft, dat he geyn vorkop gedan hefft und wyll den genenn anseyn, de em dat overseggenn sail. So ffoeghe wiy jver alycken wisheit tho wetten, dat hyr twe russenn seynn gewest unde hebben seyn hantschrifft gethoget, dat he myt enem russen gekopslagett hefft, dat em de russe tholeveren xxm wesses; des sail he den russen widder tho leveren lxxx last soltes, unde dat soit lycht by Jochem unde dat was sollen se tho leveren tho Derppt unde it gewynst van dem solte sail Jochem med genetten, so erer beyd hantschryff vormeldet. Duyt latte wy erkennen jwer alycken wissheit, offt duyt ock eynn forkop is, na dem in der schraghenn steyt geschrevenn, de eyn vorkop gedan hefft, he de hoeve nicht genetten sail. So duyh nycht gewandelt wert, so denkket syck de kopmann tho rychten na der schragenn; wente de copman nu tor tyt so starck is unde hebben ir samptlycken geslotten, offt hyr geyn gesworen olderlude quemen, so dar woll were, de teghen der schraghen gedan hadde, so sail men den solffen strack van dem hoeve vorwyssenn. Duyt is den dorpschenn by Jochem torbe ock geschreven, dat see hyr nemans her eynn schycken, de teghenn de schraghenn gedan hefft, de kopmann denkett it nycht tho lydden; all were et meyn drey, sollen se en vorwyssenn. Duyt hefft de copman samtlychey bolevett unde so se uns enen hyr schycken, der den kopman nycht drechlych en is, dencket syck de copmann tho boclagen an der stat van uns et sy, dat he dem kopman devet unde dat em de copman nycht drowe denen, so de kopmann don sail, dat dem knechte tho behort, so behove von geynn hoewes knecht. Ock habbe wy in unde en it gebreck van der kerckenn ock unb eynn tuychtigen prister teghen de ffaste sail syck de copmann woll erkennen. So wy jenyghe sacke tho donde hebben over de becke tho gande, so hefft de copmann nemand, de met em overgeyt tho den heren, wy hebben geyn boeholp van dem knechte offt underknecht, de kopman moyt it stedes solven belopenn, dat denne dem kopman altos nycht drechlyck eyn is. Hyr wert iver erlych(e) wysheyt woll met den besten tho denckenn. So se uns hyr eynn her schycken, de dem kopman drelych is, wyll wy en geme samptlycken anemen; so dem nycht en geschouet, wyll de copmann enen so lange setten, byt wy eynn antwort kryghenn van den oversesschen steden. Hyrmed bofelle wy jver erlycke wysheit gode almeldich in langer (g)luycksalliger wolffurt langhe gesont. Ge(geven) in Nowerden des sondages na mattise a(nno) xix.

De duytsche kopmann tho Nowerden nu thor tyt ressederende.

85

Купцы Немецкого подворья сообщают ревельскому городскому совету о своей переписке с магистратом Дерпта по поводу назначения хофескнехта; Йохен Вармбеке считает себя несправедливо обиженным и хочет прибыть в Новгород для восстановления своих прав.

24 февраля 1519 года.

Опубл.: HR 3. Bd. 7. 184. S. 371.

Почтенным, благоразумным и наимудрейшим господам, бургомистрам и ратманам города Ревеля, следует [это] довести с желанием услужить.

Перейти на страницу:

Все книги серии Chronicon

Иерусалимская история
Иерусалимская история

«Иерусалимская история» Фульхерия — основной источник, повествующий о Первом крестовом походе. Автор этого сочинения, французский священник Фульхерий, входил в свиту одного из предводителей крестоносцев — Балдуина Булонского, брата Готфрида Бульонского. С первых дней Фульхерий оказался в самом центре событий: вместе с Балдуином он участвовал в экспедиции на Эдессу, стал свидетелем основания графства Эдесского — первого из государств крестоносцев. Когда Балдуин стал во главе только что образованного Иерусалимского королевства, Фульхерий, его духовник, оказался на самых вершинах власти, став участником и свидетелем событий, последовавших за Первым крестовым походом. Проницательный и тонкий мыслитель, Фульхерий подробно излагает историю становления крестоносных государств на Святой Земле вплоть до 20-х годов XII века. В «Иерусалимской истории» автору удалось в красках изобразить чувства западноевропейцев, впервые вживую столкнувшихся с ближневосточным миром, известным им ранее лишь по рассказам паломников.

Фульхерий Шартрский

История / Образование и наука
Нет соединения с сервером, попробуйте зайти чуть позже