Якуб Колас

Сымон-музыка

Беларускай моладзі

сваю паэму прысвячаю.

Аўтар

Ад роднае зямлі, ад гоману бароў,    Ад казак вечароў,    Ад песень дудароў,Ад светлых воблікаў закінутых дзяцей,    Ад шолаху начэй,    Ад тысячы ніцей,

З якіх аснована і выткана жыццёІ злучана быццё і небыццё, –Збіраўся скарб, струменіўся няспынна,Вясёлкавым ірдзеннем мне спяваў,    І выхаду шукаў    Адбітак родных з’яў

У словах-вобразах, у песнях вольнаплынных.І гэты скарб, пазычаны, адбіты,    У сэрцы перажыты.    І росамі абмытыДзянніц маіх, дзянніц маіх мінулых,Для вас, душою чулых,

    Як доўг, як дар,    Дае пясняр.

Частка першая

I