История Византийской империи. Эпоха смут

Глава V

1 Theоph. Р. 399–400.

2 Ibid. 396, 8, 19.

3 Ibid. 418.

4 Ibid. 419 (сообщает цифры).

5 Ibid. 420, 25.

6 ИРАИК. Т. III. 180.

7 Lombard. Constantin V. Paris, 1902. P. 34–35.

8 Weil. Gesch. der Ghalifen. I. S. 666–680.

9 Theoph. P. 422.

10 Ibid. P. 429, 26.

11 Nicephori. P. 66–67.

12 Theoph. 429, 431, 7.

13 ИРАИК. X. С. 514, 564. Карнобадский Гиссар и Бакаджик.

14 Theoph. P. 432. 25: Οι δε Βούλγαροι έπαναστάντες έφόνευσαν τους κοριούς αυτών τους από σειράς καταγόµενους.

15 Nicephori. 69; Theoph. 432, 28; ср.: ИРАИК. VIII. 34.

16 Nicephori. P. 69: Και δύο χρυσοί λουτήρες, οι εν τη νήσω κατεσκεύασθησαν Σικελία, δηµοσιεύονται.

17 Ibid. P. 70: το δυστυχές Τελεσσίου θεασάµενοι.

18 Theoph. 433, 18. Прекрасное место: Χοµβέντον ποιήσαντες οι Βούλγαροι άντέστησαν στερρώς τω Σαβίνω λέγοντες, ότι δια σου ή Βουλγαρία µέλλει δουλοϋσ9αι τοις ρωµαίοις.

19 Theoph. 436, 14.

20 Ibid.: ’Αποστείλας δε ό βασιλεύς λάθρα εις Βουλγαρίαν.

21 Σκαµάρεις. Основное место y Menander. Fragm. 35; Bury. II. P. 117.

22 Theoph. 436, 23. Места писателей разобраны в ИРАИК. Т. X. С. 547. Чаталарская надпись вполне разъясняет известие Феофана.

23 Theoph. 447: Και εποίησαν έγγραφα … και ώµοσαν άλλήλοις …