История Византийской империи. Эпоха смут

Глава VIII

1 Theoph. P. 444, 15.

2 Diehl. Figures Byzantines. P. 78 – 109.

3 Theoph. 449: Καί εδοξεν ευσεβής εϊναι και φίλος της άγιας θεοτόκου και των µοναχών, οθεν και µητροπολίτας εκ των άββάδων εν τοις πρωτίστοις θρόνοις προεβάλετο.

4 Theoph. 451, 14; Gelzer. Die Genesis der Themenverf. S. 79.

5 Theoph. 454, 21: Τους δε άνδραδέλφους αυτής άποκείρασα ίερατεΰσαι και µεταδουναι τω λαώ πεποίηκεν εν τη εορτή της χριστού γεννήσεως.

6 Ibid. 474, 12.

7 Ibid. 455, 19. Павел Диакон обучал греческому языку тех лиц, которые хотели сопровождать принцессу // ИРАИК. V, 57.

8 Ibid. 463, 21: Λύσασα δε ή βασίλισσα Ειρήνη την προς τους Φράγγους συναλλαγήν.

9 Theoph. 465, 8: Τόψασα δε και τον υίόν και πολλά λοιδορήσασα απρόϊτον εποίησεν επί ηµέρας ίκανάς. Приведенные слова не оправдывают выражение Диля (Figures byz. P. 95): l’empereur lui-meme fut battu de verges comme un enfant rebelle.

10 Theoph. 465–466.

11 Λαµπρός, IV, 37.

12 Theoph. 472, 19.

Глава IX

1 Theoph. 258, 5. Почти в тех же выражениях говорит он о начале иконоборчества. Р. 404, 4.

2 Mansi. Concilia Sacrosancta. T. XII, XIII.

3 Такова Divalis sacra Ирины и Константина к папе: Mansi. XII, 984.

4 Theoph. 460, 25: Και άποστείλας εν Ρώµη τα συνοδικά αυτοΰ… αποστείλασα δε και ή βασίλισσα Τ|τήσατο πεµφθήναι γράµµατα τε αυτού καϊ ανθρώπους προς το ευρεθήναι εν τη συνοδω.

5 Mansi. XII, 999.

6 Theoph. 462.

7 Mansi. XII. Col. 1015.

8 Ibid. Col. 1031.

9 Mansi. XIII. 128.

10 Об этом см. мое сочинение: Очерки по истории визант. образованности. СПб., 1891. С. 36, 37.

11 Hefele-Leclercq. Histoire des Conciles. III. 772, n. 3.

12 Mansi. XIII. Col. 376.

13 Ibid. Col. 376, 377.

14 Ibid. 404, 405.

15 Theoph. 463, 10.

16 Cedreni. II. 26. 13: Ει µη τούτο γένητοα τους ναούς των ειδώλων ανοίγω. К толкованию места Hefele-Leclercq. III. 801.