"Русская Ганза". Жизнь Немецкого подворья в Новгороде, 1346–1521 годы.

Unsen vruntliken grote, wat wy gudes vormogen. Ersamen leven heren, juwer leve to wetende, dat hir lude sint gewest unn varen hir aff unn to, des sik de kopman bevruchtende is in groten schaden to körnende. Des gevelt sik hir myt Hughen, dat emme de Russen hir an grepen umme schult unn hadden ene van den hoven. Aldus so vant de dusche kopman en myddel dar inné, dat he uppe de hant quam, unde sik de kopman darto gegeven hevet itlike schulde to betalende, so vere also he dar nicht ut genomen ene wert, also van des vorscreven personen weghen. Vortmer so is he hir noch den russen vuste schuldich unn se vraghen vaste na erne, men se ene wustens nicht, dat he van hir was. Ok so hebben se willen, dat se erne willen na jagen; des ene wete wy nicht, ofte se et don ofte nicht. Vortmer so was hir en, de heit sik Cort Stipel, de was hir den wynter over myt den duschen kopman in der besettinghe. Aldus so künde de kopman nicht gehandelen in steven unn ok in stande, de russen ene kregent to weten; dar beschuldegen de kopman ene mede, dat et van erne ut queme. Vortmer also de dudesche kopman vry wart ut to varen unn meyste part en weghe was van hir, do bleff dar en armborste hangen up der Goeten hove up dem swale. Dit armborste wart genomen unn wart gebracht in sunte Peters were. Also gevelt sik, dat Hughe quam unn esschede dat armborste; so wart he gevraget, wo et umme dat armborste were; aldus antworde he unde sede, Kort Stipel hedde et enem russen gegeven unn he hedde et gelovet dem russen to antwordende. Aldus so wolde es eme de kopman nicht volgen laten; ok secht de russe, he sy eme ok noch gelt schuldich unn dat hadde he gerne, konde he et kryghen. Wor umme dat wy juw bydden, ersamen leven heren, dat gy wol don unn sin dar vor, dat so danne lude hir nicht ene körnen, wente de kopman bevruchtet sik so danner lude in groten schaden to körnende; wert sake dat sy de russen van den hoven kregen unn dat se se kregen in de heychte, dat se de kopman dan nicht wedder ene kreghe, se mosten se ut kopen. Ofte et deme kopman dar to komen wolde ut to kopende, dat solde harde gaen. Hir umme bydde wy juw, dat gy wol doen unn sin dar vore, dat es neyn behoff ene sy. Dusse vorscreven punte ene dorste wy nicht openbaren in der Steven ofte in deme stande, wente wy bevruchten uns des, want lutbar worde in Steven ofte in stande, dat et de russen solden to weten kryghen; ok bevruchte wy uns des, dat et solden de vorscreven personen to wetende kreghen, dat se sik solden wedder to den russen geven. Alsus weren hir over wol en twyntich van den oldesten gesellen, de hir nu tor weren. Hir mede sût gode almechtich bevolen to alleen tiiden. Gescreven to Nouwerden int jar xxxix des mydwekens na unser leven vrouwen nativitatis.

Vorstender nu tor tiit to Nouwerden wesende.

56

Купцы с Немецкого подворья жалуются городскому совету Ревеля на притеснения со стороны новгородских властей: на высокие штрафы, взысканные с ганзейцев посадником Иваном Лукиничем, конфликты из-за восстановления ворот Готского подворья, выходящих на Михайлову улицу, русских носильщиков и мздоимство городского начальства; просят ревельцев сделать соответствующие запросы у новгородских послов, которые скоро прибудут в Ревель; жалуются на мошенничество поставщиков сукна.

28 декабря 1439 года.

Опубл.: LEKUB 1. Bd. 9. № 546. S. 391–393.

Почтенным господам, бургомистрам и совету Ревеля, да будет передано [это] письмо поскорее.