Unsen vrutliken gr(o)t to vorn gescr(even) etc. Ersamen leven heren, juwer leve bidde wy iw to weten, wu dat Herman van der Веке hir vor uns hevet gewesen in ener gemeynen Steven, alze vor deme gemeynen kopmanne, und beclagede sik gewelde und (ge) wait, schaden und homot, de eme van den nouwerders ghescheen is. Und he bat uns, dat wy juwer eerwerdich(ei)t disser zake wolden to kennende geven in enen breve, wu et eme wedervaren were. Des gevelt sik, dat et schach xiiij dage vor sunte Johannes Baptisten dage to myddensomer, dat herman vorgescr(even) gekopslaget hadde myt enem russen, de heet Pauwel. Do se op der affschedinge weren, do begunden se untwe to sprekene alzo lange, dat se sik malkander stotten und schoven. Do se do van een gengen, do kerde sik de russe weder umme und sloch hermanne myt der hant int angesichte alzo, dat eme neese unde munt blodde. Do nam herman enen bazeler und sloch den russen weder myt deme stuven rugghe oppe den arm, dat he eme blae wart. Desselven dages, alze dyt gescheen was, do quam de russe myt synen vrunden unde grepen hermanne oppe der strate sunder recht unde ungeladen, myt gewalt und vorden ene vor den hertoghen und drungen ene in borgen hant, weder vor den hertoghen to brengende vor sunte Johannese. Do neme wy dar des anderen dages des rechtes waer; do en quam dar de hertoghe nicht; do mosten ene de borgen brengen, dar de hertoge was in eneme gildestoven. Dar quam he to uns ut oppe de strate und segede uns dar en recht aff alzo, dat he enen breeff oppe herman gaff oppe xx stucke silvers. Do vormande wy dem hertoghen by der krucekussinge, he zolde uns dat recht vor sunte johannese aff seggen na older wonheit, alzet recht were. Do wyste he uns weder to seggende, wy hedden vegede in unsen steden, war dat se ere recht seten, alze under deme rathuse, offte in eren husten, offt oppe der straten, und eren broders recht geven zolden, dar were dat recht vullenkomen. Der gelyk wyste he uns weder to seggende, war dat he en recht seete, dat were vor sunte johannese, offt op der strate, offt in syme hove, offte dat were, war et were, dar were ere recht ok vullenkomen na der crucwkussinge. Do grepen se H(er)man an unde brechten ene int yseren. Wu he dar gepyneget und gehanteert wart, dat zal he jw zelven wol to kennende geven; ok is et den dutschen, de do tor tiit hir weren, wol wytlik. Do H(er)ma(n) do iij dage in deme yseren geseeten hadde, do neme wy ene oppe de hant alzo, dat he ut quam; und wy degedingeden do so lange myt en mank vele worden, de dar veilen, alzo, dat he moste ut geven x st(ucke) sylvers, behalver possul, dat he deme hertogen moste geven und anderen russen. Leven vrunde, dat gy weten, war umme dat Herman disse hon ghescheyn is, wante se repen altomale ut enem munde, beide hertoge und koplude, und segeden, se hedden dar lange na gestan, dat se enen van Révélé mochten hebben, deme se ok der gelyk mochten xx st(ucke) affschatten, alze ereme broder Ywanen wart to revele affgeschattet, de den dregher van der treppen schoff. Hir enboven seggen se noch gemeynliken, wu dat se noch x st(ucke) silvers tachter syn; se wellent noch van welkerme gazellen hebben, de van Revele is, wan en dat aller ersten lucket. Dyt schach by tiden des borchgreven, geheiten Phylippe Fommyne, by tyden des hertogen, de dyt recht sat, geheiten Annyte Wollose. Leven hem, war umme wy jw vrundliken bydden, dat gy wol doen und syn hir inne vorseyn und nemen dysse sake in dechtnisse und syn Hermanne behulplik, dat he eynich lyk möge kryngen vor synen schaden und homot, de eme van den nouwerders gescheyn is. Hir mede siit deme almechtigen gode bevolen in gesuntheit to langer tiit, over uns to gebedene alze over juwe leven vrunde. Gescr(even) to Nouwerden oppe sunte Laurencius avend des hilgen mertelers, do men streff int iar xiiij — c xxvi etc.
Vorstenders und wysesten und de gemeyne dutsche koppman nu tor tyt to nouwerden wesende.
Купцы Немецкого подворья просят ревельский городской совет призвать к ответу за нарушение правил торговли Вернеке Раппе, который привез из Нарвы на Готский двор соль, но узнав о скором прибытии ганзейского посольства, перевез свой товар на подворье к одному новгородцу; на собрании купцов Раппе заявил, что сделка осуществлялась законным порядком при посредничестве маклера Готшалька Харденштеена, в чем прочие купцы сомневаются.
20 апреля 1431 года.
Почтенным, мудрым, благоразумным господам, бургомистрам и ратманам города Ревеля, да будет представлено письмо.