"Русская Ганза". Жизнь Немецкого подворья в Новгороде, 1346–1521 годы.

Unsen vruntliken grut myt begheringhe alles ghudes. Ersamen leven heren, wy bidden ju tho weten, wu dat wy hir to male grot vordreit hebben van daghe to dag(e) myt den Russen, alse ume der körte willen van allerleye laken. Wante hir is in kort mer dan 30 offte 40 laken wedder op den hoff ghebracht, welke laken de Russen van den Dutschen versch unn to gesteken kofften; unn wanner de Russen de laken op sneden, so holden se 3 off 4 eilen to kort, und aldus bringen se uns de laken wedder op den hoff, los lick slachdoken, unn se en willen uns der laken nicht wedder tho steken. Und dyt hevet uns de hertoge aff ghesecht vor en recht und secht uns, wes wy de laken to kort bringen, dat stele wy eren broderen alse deve. Dusser honliken worde mote wy unste vele van en liden tho unsen schaden, den se uns don an den laken, unn moten van dage to dage vor den hertogen ghan ume de körte willen van den laken. Warume bidde wy ju, ersamen leven hern, vruntliken, dat ghy wol doen unn scriven dyt hartliken an den kopman to Brughe, dat ment so bestelle in den steden, dar men de laken maket, de men op de Russen voit, dat se de lanck genoch maken. Wante de kopman mochte in groteren schaden unn vordreit körnen van dusser körte wegen der laken, dat men nu wol keren mochte by tiden, er id in ene groter wonheit kumpt. Vortmer, leven hem, so vorneme wy wol, wu dat id hir to male wunderliken to gheet alse myt den jungen luden, de hir liggen dat jar vuste dor unn dor, unn hebben hir nicht to done, mer dan dat se van den Russen borgen, unn liggen hir op er krogen unn vorkopen hir beir by tunnen unn spannen, dat doch nymande to en bort dan des hoves knechte van juwer gunst unn des kopmans, wante des hoves knecht hir anders neyn geneyt en hevet. Dyt schut mest des somers, wan hir gheyne sworen olderlude en sin; unn sint hir dan junge lude van vorstendere, der en achten se nicht unn menen to seggende, se willent don, unn straffet men se hir ane, so weten se to seggende, men sole en de schra vorlesen, dat doch altiit nicht en is to done. Hir ume, ersamen leven hern, bidde wy ju, dat ghy hir den kopman ane betrachten, bet dan wy ju scriven kunnen, unn scriven hir hartliken juwe breve, de gy strengeliken willen geholden hebben unn de men oc leggen mach in der vorstender kiste, off hir gheyne sworen olderlude en weren, dat dan de vorstendere sick na den breven mochten richten. Ersamen leven hem, hir sit inne vorsen, wante vorwar id is grot not; unn solden de junge lude hir alsolk regement vo an hebben, alse se beginnen, dat were op de lenge er egen vorderff unn hir der hove. Hir op begere wy juwe vruntlike antworde myt den ersten. De utscrifft dusses breves hebbe wy oc gescreven an hem van Darpte. Anders nicht op dusse tiit, dan God spare ju gesunt, over uns to beydene. Gescreven op sunte Anthonius dach in Nowerden anno 33.

Olderlude unde wysesten nu tor tiid in Nowerden.

50

Купцы Немецкого подворья сообщают ревельскому городскому совету, что Ганс Шваберд привел сюда из Ревеля несколько русских ладей, одна из которых была разграблена разбойниками близ Колка. Русские обвинили его в тайном сговоре с ними и бросили в тюрьму; купцы просят ревельцев собрать в Колке сведения, которые помогут установить невиновность Шваберда.

29 августа 1434 года.

Опубл.: LEKUB 1. Bd. 8. № 850. S. 493–495.

Почтенным господам, бургомистрам и совету города Ревеля, да придет это письмо и будет доставлено с выражением почтения.