Ersame leve met heylsamer gr(ote) vorscr(even). Wilt weten, heren unde leven vrunde, dat wy juwen bref wol entfanghen unn vornomen hebben, den gy uns sanden by Ketwyghe, dar gy inne scriven, dat he muntliken ghevorven hevet umme iv tune honghes to sunte Peters behof. Dat is al war, dat wy et em muntliken mede deden unn ju dar nicht van en screven; dat quam dar by to, dat wy menden, dat ju wol witlic were, wes unse vorvaren in dem schape leten. Hir umme so dot wol unn vor kerd uns des nicht, dat wy ju dar nicht van en screven, unn wy danken ju vruntliken, dat gy uns dar mede bedacht hebben, unn hebbent, got hebbe loef, wol entfanghen. It(em) so hevet Ketwych ghebracht Vi last honghes unn 1 Vi last bers unn 1 tune bers unn nicht mer. It(em) so wet, leven vrunde, dat wy Ketwyghe hebben ghevraget unn vorhoert in ener ghemen Steven, na utwysinghe juwes breves, of he enich ander gud mede brachte, dat sic to kopenschop droghe. Do sede he nen, by sinen waren worden, dat he anders nen gud en brachte, den wy gheseen hedden, also x tune honghes, 1 Vi last bers unn i tune. Aldus so hebbe wy ghedaen na juwen breve na unsen vormoghe. Voit so wet, leven vrunde, dat den heren unn den kopluden sere vorlanghet na boeden van dudeschen, unn en hevet wonder, dat hir nemet en körnet na dem gude, dat se dem kopman ghenomen hebben. Unn ok so vorlanghet uns, dat wy nicht en weten, wo dat wy et solen an setten, wer wy solen de kerke to sluten, of wes dat juwe wille is, dar wille wy gherne na doen alle weghe, unn latet uns to wetende werden met den ersten. Anders en копе wy ju nu ter tyd nicht gesc(reven), men dat gy eweliken wol varen, unn ghebeet to uns, unn provet dat ghemene beste, so y y (sic!) alweghe gherne doen. Gesc(reven) up sunte Jacoby dach to Nouwerden.
Olderlude, wysten unn de meine kopman nu ter tyd.
Купцы Немецкого подворья сообщают ревельскому городскому совету, что его послание обсуждалось новгородской господой. Результат пока не известен, хотя дружески настроенные новгородцы дают понять, что он будет благоприятным.
14 августа 1409 года.
[Примите] сперва почтительную любовь с пожеланием благополучия. Знайте же, господа и любезные друзья, что мы получили и прочли ваше письмо, посланное вами с Ивеном фон Вестхофом, в котором вы пишете о содержании послания к русским, которое является хорошим; если бы оно звучало иначе, чем есть, нам было бы плохо. Письмо [доставленное Вестхофом], было вручено и зачтено на владычном дворе (
Олдермены, мудрейшие и купцы, ныне присутствующие в Новгороде.