Исследования находятся в ЦГАЛ. Ф. Р-633. Оп. 1. Д. 9, 15–17, 26; а также Ф. Р-1421. Оп. 1. Д. 233, 494, 504, 505. См. подробнее мою статью: “Slave Labor Jewish Scholarship in the Vilna Ghetto,” в There Is a Jewish Way of Saying Things: Studies in Jewish Literature in Honor of David G. Roskies (Bloomington: Indiana University Press, forthcoming).
“Die Juden im historischen Littauen” (ЦГАЛ. Ф. Р-633. Оп. 1. Д. 16. Л. 10).
“Friedhofe und Grabsteine der Juden in Wilna” (ЦГАЛ. Ф. Р-633. Оп. 1. Д. 9).
ERR collection, d. 118, p. 315, TsDAVO.
Kalmanovitch, Yoman be-geto vilna, 93 (7 декабря 1942 г.), and 103 (25 апреля 1943 г.); ЦГАВОВУ. Ф. 3676. Оп. 1. Д. 118. Л. 379.
Kruk, Togbukh fun vilner geto, 469 (8 марта 1943 г.); последний отчет Крука в ОШР, за период с 18 февраля 1942 года по 10 июля 1943 года (ЦГАЛ. Ф. Р-633. Оп. 1. Д. 5. Л. 37–39).
Kaczerginski, Lider fun di getos, 341–341.
Отрывок из этого документа содержится в David E. Fishman, Embers Plucked from the Fire: The Rescue of Jewish Cultural Treasures in Vilna, 2nd expanded ed. (New York: YIVO, 2009), 19–20.
Kaczerginski, Ikh bin geven, 53–55.
Pupko-Krinsky, “Mayn arbet,” 221–222; Abraham Sutzkever, “A tfile tsum nes,” в Lider fun yam ha-moves, 38.
Mark Dworzecki, “Der novi fun geto (Zelig Hirsh Kalmanovitsh),” Yidisher kemfer (New York), September 24, 1948, 4–5.
Bernstein, Ha-derekh ha-ahronah, 245; Kalmanovitch, Yoman be-geto vilna, 119 (2–3 августа 1943 г.).
Kruk, Togbukh fun vilner geto, xxxviii — xxxix; Dworzecki, Yerushalayim de-lite, 269; Kaczerginski, Khurbn vilne, 211.
Kalmanovitch, Yoman be-geto vilna, 126.
Kaczerginski, Ikh bin geven, 87.
Kaczerginski, Ikh bin geven, 90, 95; Korczak, Lehavot ba-efer, 180–190.
Kaczerginski, Ikh bin geven, 99.
Kaczerginski, Ikh bin geven, 113, 119–121.
Kaczerginski, Ikh bin geven, 127–151.
Moshe Grossman, “Shemaryahu Kaczerginski,” Davar (Tel Aviv), May 14, 1954, 4; Chaim Grade, “Eykh noflu giboyrim,” в Shmerke kaczerginski ondenk-bukh, 44–45.
Kaczerginski, Ikh bin geven, 172; Sutzkever, “Tsu der efenung fun der oysshtelung lekoved mayn vern a benshivim,” в Baym leyenen penimer, 213–214.
Kaczerginski, Ikh bin geven, 194–196; Moshe Kalcheim, ed., Mitn shtoltsn gang, 1939–1945: kapitlen geshikhte fun partizaner kamf in di narotsher velder (Tel Aviv: Farband fun partizan, untergruntkemfers un getoufshtendlers in yisroel, 1992), 149, 283.
Kaczerginski, Ikh bin geven, 212–217.
Kaczerginski, Partizaner geyen.
Shmerke Kaczerginski, “Yid, du partizaner,” в Shmerke kaczerginski ondenk-bukh, 253.
О решении Калмановича см.: Kaczerginski, Ikh bin geven, 118–119; Kaczerginski, “Der haknkrayts,” 641; о решении Крука см. письма Лёлы Кличко (1946) и Рахели Мендельсон-Коварской Пинхасу Шварцу (1959): file 770, Sutzkever — Kaczerginski Collection, RG 223, YIVO archives.
Kaczerginski, Khurbn vilne, 109; Mark Dworzecki, Vayse nekht un shvartse teg: yidnlagern in estonye (Tel Aviv: I. L. Peretz, 1970), 305.
См.: Dov Levin, “Tsvishn hamer un serp: tsu der geshikhte fun yidishn visnshaftlekhn institut in vilne unter der sovetisher memshole,” YIVO bleter 46 (1980), 78–97.
Abraham Sutzkever, “Vi Z. Kalmanovitch iz umgekumen,” Yidishe kultur (New York), no. 10 (октябрь 1945), 52.
Yudl Mark, “Zelig Kalmanovitch,” Di Goldene keyt (Tel Aviv), 93 (1977), 143. См. также: Dworzecki, Vayse nekht. Подробный рассказ узника Арье Шефтеля см. в Kalmanovitch, Yoman be-geto vilna, 55–57.
Kaczerginski, Khurbn vilne, 109–110; Kalmanovitch, Yoman be-geto vilna, 58.