"Русская Ганза". Жизнь Немецкого подворья в Новгороде, 1346–1521 годы.

Unsen wyllighen denst stedes tovoren. Ersamen wolwysen leven heren, juwen ersamheyde gheleve to weten, dat des grotvorsten syne stedeholdere unde de olderluden der kopplude hebben uppgheset unde en vorbund gemacket, so dat ghen russen koppman sal enem dutschen syn was mer bekloppen laten bij vorborynghe ij stucke unde den stuppe; ock en scholen se ghenen uppghyfte geven, noch upp wercke, hermelin unde lasten. Alduss is is (sic!) de koppman to dren tyden vor de hovetlude gewesen unde hebben begherd, dat se wol wolden don unde holden de krusskussiinghe reyn unde laten uns by dem olden. Worupp se uns geantwerdet hebben, se wyllen de krysskussinghe holden, wente dar nicht in en stunde, dat wy dat was bekloppen solden unde de uppgiifte nemen; sollen ock stunde dar nicht in dat wy dat was bekloppen solden unde nehmen de upghifte, nadem et nicht in dem krusbreffe utghedrucket were, so mochte en elk syne war vorkoppen, als et em ghelevede, se en hedden nemende vorboden myt uns to koppslaghen; wer jement, de dat sede, den solde me vor sey bringhen; dat uns undontlyck is. Aldus heft de koppman vorbaden, dat nement sal was koppen, sunder he bekloppe na dem olden, demghelyken gen werk upp den hoff to nemen baven j quarth(er), men neme uppghyfte, demghelyken van hermelin unn lasten, to der tyd, de koppman en schriftlyk antwerd von juwer ersamenheyd krege, wo he sick in dess(en) sacken hebben sal; wante de sacke is wedder den krus breff unde des fursten breff unde der stede ressess(e) unde der schraghen unde wedder dat olde. Vorder so hebben se uns to vorkenen geven, ofte imant van den unssen myt den russen koppslagede, et were to Ryge efte to Darppte ofte to Revel efte to der Narve, unde de russ(en) in schaden qwemen, dat solde he vorhalen an den havesknecht unde den underknecht. Ock hebben se en recht affsecht, dat de mekler moste vor enen jpperschen lacken upprychten unde betalen unde mosten dat lacken weddememen, dat al, leve (heren), wedder got unde er is unde recht unde teghen de kreussekussinghe. Wo dyt unde mer sakke nicht vorsocht en worde an den grodfursten, so ist to befurchten, dat se uns fei mer nyes upplegghen sollen, so se alrede beghynnen, unde wy nicht en twyvelen, ju wol alrede vorwytlyck(et) is, wo dat to herwerste en lodyge bleff, darin unsse lude heringk geheschepp(et) hedden unde wüsten van ghenen russen gude. Sus hebben de russen dariin ghehat alun unde soit unde recken eren schaden upp xxj stucke. Den schaden solde de dussche mede draghen, unde dar en baven hebben de hovetlude ij last uns dem heringhe ghenamen unde de kopplude xvj tunnen unde seggen, en sy vorwallen de dorde penynck. Wat (wy darumme) en vorfolghen, unse worde syn nicht ghehord; wat unss(em) wedderparte de russen segghen, dat (is) ghehored; dar nemen se ghyfte unde gh(ave) vor unde don, wad sey willen. Dat kend got, dewelke juwe ersamheyde bevolen sy gesund unde salych. Ghescr(even) in dem have to Nowerden upp den guden mydwecken vor passchen anno xciiij.

Verstenden unde wysten nu to tyt to Nowerden.

80

Хофескнехт Немецкого подворья Хартвиг Маршеде сообщает ревельскому городскому совету, что воевода Ивангорода не пропускает немецких купцов, как того требует старина. Он намерен обратиться к новгородским наместникам и старостам, напомнить о соглашении с их государем и просить дать воеводе соответствующее указание.

25 января 1515 года.

Опубл.: HR 5. Bd. 6. № 594. S. 554.

Почтенным, предусмотрительным, мудрым господам бургомистрам и ратманам города Ревеля, писано в знак службы.