[Примите] дружеский привет с пожеланием всего хорошего. Почтенные, любезные господа, да будет вашему почтенству известно, что мы получили ваше письмо, составленное в Пернау во второе воскресенье Поста, в котором вы пишете, что не следует покупать тройничи выщипанного меха (
Предстоятели и все купцы, ныне пребывающие в Новгороде.
Den ersamen heren Borgemestere unde ratmanen der stat Revel kome desse breff myd vlyte etc. etc.
Vruntliken grot med vormoge alles gudes. Ersamen leven heren, juwer geleve to weten, dat wy juwen breff wol vernamen hebben, vorramed tor Pernow des anderen sondages in de vasten, darin gy schriven, dat men gene troyenissen van reynen werke kopen schal unde ok anders nicht kopslagen schal den rede umme rede na older wonte. Derne wil de kopman so gerne don. Item, leven heren, so alse sik de kopman er beklaget hefft, dat se geldes tho achter sind van Anderes van (de)me Hole, aise juw wol witlik is, dus, leven heren, bied juw de kopman, dat gy hir en gud mydel künden in vinden, dat welke, de ere gelt utgelecht hebben, dat de mochten by ere gelt kamen. Item, leven heren, schole gy weten, dat hir en vuer uppstund van enem russen, also dat der dudeschen hoff affbrande uppe de kerke na unde der Goten hoff is vorbrant wol de halve tun, so dat wy utgeven xv stucke sulvers, de uns den hoff hulpen redden. Dus is sunte Peter tho achter unde hir en is gen gelt, dar men de hove wedder mede tunet, unde is notsake, dat me de hove wedder tunen moet umme de guder willen, de hir liggen unde de noch uppe deme wege sind. Dus is de kopman ens geworden, so welk gud, dat hir nu is unde dat hir kommet tuschen hir unde paschen, schal men van c stucken j stucke sunte Peter lenen so lange, wente he dat in sinen schate affkortet effte emant van siner weghen. Hirmede bevele wy juw gode. Geschreven to Nowerden uppe sunte Jacoppes dach des heligen apostels int jar liij.
Vorstenders unde de gemeyne kopman nu tor tit tho Nowgarden wesende.
Купцы с Немецкого подворья сообщают городскому совету Ревеля, что вопреки запрету Ганс Кремер тайно выехал из Новгорода, но был доставлен обратно его русскими кредиторами, с которыми ему пришлось договориться о сроках выплаты задолженности; без особого разрешения ливонских городов Кремеру запрещено пребывать на подворье.
13 июня 1454 года.
Почтенным господам, бургомистрам и ратманам города Ревеля, нашим добрым друзьям, да будет передано.